Guru gobind singh History


  ( Guru Gobind Singh Ji History in Punjabi )

                         hind di chadar 

 Eh ਸ਼ਬਦ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ, ਇਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਲਾਜ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ।

      ( Hind di chadar guru teg bahadar ji )

"ਹਿੰਦ ਦੀ ਚਾਦਰ" ਅਸਲ 'ਸਿਰਜਣਹਾਰ' ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ, ਚਾਰ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦੇ ਕੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ।



ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ: ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ 22 ਦਸੰਬਰ 1666 ਨੂੰ ਪਟਨਾ ਸਾਹਿਬ (ਅੱਜ ਦਾ ਬਿਹਾਰ) ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਸਨ (ਨੌਵੇਂ ਗੁਰੂ) ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਸੀ।

ਬਚਪਨ ਤੇ ਸਿੱਖਿਆ: ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹੋਸ਼ਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਲੱਛਣ ਵਿਖਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਾਰਸੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਗੁਰਮੁਖੀ, ਬਾਣੀ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰੀ ਆਦਿ ਸਿੱਖੀ।

ਗੁਰੂ ਗੱਦੀ: ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1675 ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਦਸਵੇਂ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਗੱਦੀ ਸੰਭਾਲੀ।

ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਸਿਰਜਨਾ: 1699 ਵਿੱਚ ਵੈਸਾਖੀ ਦੇ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੀ ਸਿਰਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ" ਚੁਣੇ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ — ਕੇਸ, ਕੰਗਾ, ਕਰਧਾ, ਕਾਛਹੇਰਾ, ਕਿਰਪਾਨ (ਪੰਜ ਕਕਾਰ) ਦੇਣੀ ਰੀਤ ਚਲਾਈ।

ਯੁੱਧ ਤੇ ਬਲਿਦਾਨ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਗਲਾਂ ਅਤੇ ਹਿਲ੍ਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਈ ਜੰਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਚਮਕੌਰ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਤੇ ਝੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ। ਦੂਜੇ ਦੋ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ (ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤੇ ਫਤਹ ਸਿੰਘ) ਨੂੰ ਸਰਹੰਦ ਦੇ ਨਵਾਬ ਵਲੋਂ ਦੀਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੰਦਾਂ ਚੁਨਵਾਇਆ ਗਿਆ।

ਬਾਣੀ ਤੇ ਲਿਖਤ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਈ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਰੁਹਾਨੀ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿਚੋ "ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ" ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਅੰਤਿਮ ਦਿਨ: ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ 1708 ਵਿੱਚ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ (ਨਾਂਦੇੜ, ਮਾਹਾਰਾਸ਼ਟਰ) ਵਿਖੇ ਜੋਤਿ ਜੋਤ ਸਮਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਤਿਮ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ:

"ਸਭ ਸਿੱਖਨ ਕੋ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਮਾਨਿਓ ਗ੍ਰੰਥ।"
(ਅਗਲੇ ਗੁਰੂ, ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।)
Writer _ ਜੀਤੂ ਲੰਡੇਕੇ 

---

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

सच्च का पीर – बाबा नानक

Image
      सच्च का पीर – बाबा नानक कृपा की पर्ची, सच की बाणी श्री गुरु नानक देव जी, जिन्हें "सच्च का पीर" कहा जाता है, सचाई, भाईचारे और न्याय के प्रतीक थे। उन्होंने समाज में फैली बुराइयों, अंधविश्वासों और खोखले धार्मिक रीति-रिवाजों के खिलाफ आवाज़ बुलंद की। जन्म और बचपन गुरु नानक साहिब का जन्म 15 अप्रैल 1469 को राय भोई की तलवंडी (जो आज का ननकाना साहिब, पाकिस्तान में है) में हुआ। उनके पिता का नाम मेहता कालू और माता का नाम माता तृप्ता था। बचपन से ही उन्होंने अद्भुत बुद्धिमत्ता और सत्य की ओर झुकाव दिखाया। सत्य की शिक्षा गुरु नानक देव जी ने कहा: > "सच होए सबना को भला।" उनकी बाणी में सत्य, नाम, दया, और इंसाफ को केंद्र में रखा गया। उन्होंने कहा कि केवल कर्मकांडों से नहीं, बल्कि सच्चे इरादों और मेहनत (किरत) से ही ईश्वर को पाया जा सकता है। देश-विदेश की यात्राएं गुरु जी ने भारत से लेकर मक्का, मदीना, तुर्की, चीन और तिब्बत तक यात्राएं कीं। हर जगह उन्होंने एक ही संदेश दिया — "न कोई हिंदू, न कोई मुसलमान – सब इंसान हैं।" अंतिम संदेश गुरु नानक देव जी ने अंतिम सांस तक सत्य क...
Read more

THE HISTORY OF BHAGAT SADHANA JI

Image
[ THE HISTORY OF BHAGAT  SADHANA ]  Bhagat Sadhana Ji – The Butcher Who Became a Saint Bhagat Sadhana Ji, also known as Sadhana Qasai, was one of the fifteen Bhagats whose hymns are included in the Guru Granth Sahib Ji, the holy scripture of Sikhism. His life is a powerful example of how sincere devotion can transform a soul, regardless of one’s caste, profession, or background. ( Early Life and Background ) Bhagat Sadhana Ji lived during the 12th to 13th century, likely in present-day Uttar Pradesh, India. He belonged to the Qasai (butcher) caste and worked as a meat cutter by profession. Despite the nature of his job—which was considered low and impure by many—he had a pure heart and a deep longing for God. Spiritual Journey  Bhagat Sadhana Ji began to reflect deeply on life, death, and spirituality.  He believed that inner purity, humility, and devotion were more important than external religious rituals. He rejected meaningless traditions and emphasized true love...
Read more

THE HISTORY OF BHATT GAYA

Image
[ THE HISTORY OF BHATT  GAYA ]   Bhatt Gaya Ji – The Bard Who Sang the Glory of the Guru Bhatt Gaya Ji was a Brahmin bard, one of the 11 Bhatts who composed poetic praises (Savaiye) in the divine court of the Sikh Gurus, particularly during the time of Guru Arjan Dev Ji. His verses are filled with deep spiritual insight, reverence, and poetic admiration for the Gurus’ divine qualities. Basic Information:_ Time Period: Late 16th century CE Origin: Likely from Kashmir or Punjab, part of the Bhatt Brahmin tradition Language: Classical Braj Bhasha, used in court poetry and devotional literature Association with Sikh Gurus:> Bhatt Gaya Ji visited the Guru's court along with other Bhatt poets and scholars. He became spiritually moved by the divine radiance of the Sikh Gurus, especially Guru Ram Das Ji and Guru Arjan Dev Ji. His compositions reflect profound bhakti (devotion), and he viewed the Guru as God incarnate, the true path to salvation. ( Contribution to Guru Granth Sahib ...
Read more